30 yaş mı? O da ne ? =))
Sevgili Pehito beni mimlemiş. Onun paylaşımını okuduğumda önce anlamamıştım mim olduğunu. O kadar güzel yazmış ki dibim düştü resmen :D Sonunda mimlendiğimi görünce "aa mimmiş buu" oldum :)
Tabi ki onun kadar güzel yazamayacağımı biliyorum. Gelelim mimin konusuna. 30 yaşını geçenler 30u nasıl karşılamış, neler yaşamış? 30 olmayanlarsa hayalini ve bu konudaki fikirlerini yazacakmış. Yani yanlış anlamadıysam böyle sanırım :))
30 yaşa benim için daha 7 sene var.
30 yaşa az kaldı sendromum var mı diye sorarsanız hayır yok :) Yani şimdiki düşüncem her yaşın insana kattığı birşeyler var ve biraz klasik olacak ama her yaş ayrı güzel bence :)
Tabi zaman ilerledikçe bu düşüncelerim değişir mi bilemiyorum. Aslına bakarsanız ben kendimi hala 20li yaşlarda bile hissetmiyorum. Sanki 18-19 muşum gibi bir ruh haline sahibim :)
7 sene sonra hayatımın şöyle olmasını isterim. 30 u Sonsuzla evli olarak karşılamayı tercih ederim :) Ama bebiş konusunda birşey diyemem henüz. Zira o tatlı veletin sorumlulukları gözümü korkutuyor biraz :)
Kendime ait bir bürom olsun, kendi işimin patronu olayım istiyorum. Ki bir aksilik olmazsa 30umda bunu gerçekleştirmiş olacağımı düşünüyorum. O yaşlarda da ailem, sevdiklerim hep yanımda olsun istiyorum. Açıkçası sevdiklerimi kaybetmek biraz korkutuyor beni :(
Bir de mümkünse yurt dışında bir kaç yere gitmiş olmak istiyorum o yaşlarda. Hı bir de Nissan Micra'ma kavuşmayı ümit ediyorum :)
Aklıma gelenler bunlar. En büyük dileğimde 30 lu yaşlarımı sendromsuz geçirmek istiyorum.
Ablam benden 13 yaş büyük. Ve 30 yaşını felaket bir sendromla karşılamıştı. Sorularının ardı arkası kesilmezdi. "Kırışıklıklarım mı çıkmış? Göz torbalarım mı şişmiş? Saçlarımda çok mu beyaz var? Kilo mu aldım ben? Off cildim çok kötü görünüyor"... bla bla bla yani :D
Şu anda da 40 a merdiven dayadı. Daha büyük bir sendrom yaşıyor anlayacağınız. Deli gibi yürüyüş yapıp mekik çekiyor. Cilt ürünlerini de 40 lı yaşlara uygun yaşlanma karşıtı almaya başladı :D Doğum gününün kutlanmasından pek hoşlanmıyor artık. Doğum gü.... diye başladığım anda sağol teşekkürler diyor cümlemi tamamlayamadan. O haliyle dalga geçince de sinirleniyor hanımefendi :)
Bazen biraz kilo aldın deyince hemen başlıyor hıncını çıkarmaya. Seni de göreceğiz, sen böyle mi kalacağını sanıyorsun... bır bır bır :D
Yani belki de 30 a yaklaşınca sendrom sahibi olabilirim bilmiyorum. Ama şu anda bu konuda psikolojim rahat :) Tabi zaman şu anda dursa ve ben hep 23 kalsam harika olur ama malesef umut dünyası işte :D
Sıra geldi mimlediklerime...
Kreatif Başkan
BLaCk SwaNn
Cessie








