Bazı konularda gerçekten değiştiğimi hissediyorum. Aslında bir yandan da hoşuma gidiyor bu durum.
Sonsuz'un bir arkadaşı ve onun sevgilisiyle pikniğe gidecektik. Sonra Sonsuz geçen gün bana
"pikniği biraz erteleyeceğiz galiba ben de arkadaşıma denize gideriz o zaman bir ara dedim"
şeklinde bir cümle sarfedince üstüme alındım ve bu plana bir an benim de dahil olduğumu düşündüm. "Ama erkek erkeğe" deyince psikolojim aynı şu aşağıdaki velet gibiydi :D
Kıskançlık duygularım tavan yaptı. Tahmin edersiniz ki hemen çirkefe bağladım. "Neee erkek erkeğe mi? Hayatta olmaz. Bak işte Ağustos'ta ikimiz de izin alıp gideceğiz birlikte. Daha ne? Yeter o kadar tatil"
diye söylenmeye başladım.
Ama nasıl sinirliyim anlatamam. Bir yandan da sinirimden kahkahayla gülüyorum. Sonsuz'un keyfine diyecek yok tabi. Kıskanıldığı için nasıl mutlu. Gözlerinin içi parlıyor. Bir yandan da hala beni kızdırıyor "Kesin benim şarjım da biter orada" deyip duruyor.
İyice cinlerim tepeme çıktı. Aklıma geldikçe çıldıracak gibi oldum kaç gün :) Ama tuhaf bir şekilde bu kıskançlığım Sonsuzun çok hoşuna gitti. Bu konu açıldıkça mutluluğu yüzünden okunuyordu :) Bu kıskançlıkların normal olduğunu, huzursuz olacaksam gitmeyeceğini söyledi.
Sonra ben kendimi suçlu hissetmeye başladım. Sanırım bu değişime ayak uyduramıyorum henüz. İki gündür düşünüyorum da, sanırım gereksiz bir kıskançlık tribine girdim. Sonuçta ona güvenmiyor muyum ? Güveniyorum. (Gerçi arkadaşlarına güvenim sıfır ya neyse. İdare edeceğiz artık.)
Dün konuştuk ve gereksiz bir kıskançlık olduğunu artık böyle düşünmediğimi söyledim. Tabi bir ekleme de yaptım. "O şarj kesinlikle bitmeyecek"
Umarım birkaç günlük tatili burnundan getirmem :D 1 saat sonra geri dönmezse iyidir :D
Ben hiç böyle kıskanç bir insan değildim yaa. Ne oluyor ki bana böyle acep ?
Sonuç: Kiiim ben mi kıskancım? aaa aaa üstüme iyilik sağlık. Yok öyle birşey :)
